Ensoniq SD-1 / 32 synthesizer project

Een fenomenale synthesizer uit mijn studio krijgt een volledige op de oude hardware gebaseerde emulatie. Dus geen simulatie.

Dit is een Public Domain / Open Source project van Sojus Records, in samenwerking met een aantal programmeurs.

Noting beats the hardware except for the hardware.

Als mijn machine ooit eens de geest geeft – de machine is meer dan 35 jaar oud – heb ik een waardige vervanger om door te gaan met de fijne klanken.

Wat is het?

De SD-1 / 32 is een synthesizer uit 1990 gebouwd door Ensoniq en gebaseerd op Transwave technology. Volledig digitale sound opwekking middels een aantal Ensoniq chips (Otto, ESP, ea.). Hij komt uit de VFX range (VFX, VFX-SD, VFX-SD II, SD-1).

De machine is 32 stemmig en kan maximaal 12 verschillend klanken tegelijk weergeven. Een handige en zeer bruikbare sequencer, een floppy drive en een geweldig 61-key klavier met POLYFONE aftertouch (denk aan de beroemde Yamaha CS-80) complementeren dit magistrale instrument.

Ik heb de unit al jaren in mijn studio en gebuik de fantastische klanken in diverse producties. Er is nog geen simulator of instrument plug-in voor.

Tot dit jaar…

Maar nu echt:

De programmeurs hebben de chips in de machine in kaart gebracht middels reverse engineering. Feitelijk verbinding voor verbinding traceren en in kaart brengen.

Let wel: het gaat hier over miljoenen transistors en dus verbindingen in een chip.

De DSP chips worden dus bit-by-bit, clockcylcle-by-clockcycle geëmuleerd. Zo ook de processor waar de machine op draait, de Motorola 68000.

Techtalk: intern draait het op de MAME emulator. Een systeem die middels ROM-files talloze oude spelletjes computers nabootst.

Het enige wat je zelf moet toevoegen zijn de ROM files van de synthesizer. En die mag je legaal gebruiken als je zelf in bezit bent van de originele machine.

Sojus werkt samen de de ander PD/OS programmeurs en techs. Zo ook met de beroemde club The Usual Subjects, die ook emulatoren maken van oa. De Roland JP-8000, de Clavia Nordlead, de Access Virus, de Waldorf Microwave en andere beroemde synths uit de jaren ’90 en ’00. Allemaal niet van echt te onderscheiden.

De emulatie werkt als AU of VST3 instrument plug-in in de diverse DAW’s of wrappers.

Maar werkt het in de studio praktijk?

Ja, waanzinnig goed! Alle functies zijn exact gelijk als op de hardware machine. Elke knop doet precies wat je verwacht als je hardware machine kent. Spiergeheugen inzetten kan dus. Alle menu’s zijn hetzelfde.

En natuurlijk geen gelikte user interface zoals bij de copycats van Arturia of Waves. Want het emuleert de hardware zelf, dus ook de knoppen, sliders en het FL scherm.

Het is dus een 1-op-1 kloon. En nee, niks AI! Niks geen simulatie! Niks geen samples!

En alle sounds & sequences / songs op de oude floppies / cartridges of via MIDI SysEx zijn in te laden en werken! Dus ook die op de stick in mijn floppy emulator (zie andere blog).

Hoe klinkt het?

Simpel: hetzelfde als de hardware synth.

Ik heb wat A/B tests gedaan en opnames gemaakt. Er is nauwelijks verschil te horen.

Zij het de nuance van de klank van de Philips DAC’s en TI Opamps die zich in de SD-1 hardware bevinden. De worden NIET geëmuleerd, je krijg de ruwe klant uit de ROM’s en DSP’s.

Kom maar een keer luisteren en mail mij voor meer info.