TD Project: Lecson AC1 HiFi pre-amp repair

Een prachtig en exotisch uitziende HiFi voorversterker met kuren.

Heel mooi bedacht allemaal en net zo’n vreemde eend in de bijt als B & O producten.

Gefabriceerd in de jaren ’70 met het achterliggende idee dat looks belangrijker zijn dan functionaliteit en betrouwbaarheid.

Wel een uitdagend project om deze machine weer aan de praat te krijgen, want ze zijn redelijk uniek.

En vele HiFi reparateurs willen er hun handen niet aan branden.

Ik wel. Maar dan wel met handschoenen aan…

Hoe het begon:

Een nieuwe klant stuurde mij een bericht dat hij een aantal oude Lecson (en andere) producten wilde laten nakijken. Ze hadden jaren stilgestaan en waren om moverende redenen niet eerder gerepareerd.

‘Kom maar op! Ik hou wel van een uitdaging.’

Maar hoe vlieg je dat aan?

-Alvorens de apparaten in te nemen ga ik eerst op zoek naar informatie, specificaties, service manuals en schema’s.

-Daarna volgt een eerste inspectie op mijn technische dienst.

-Pas dan is er te beoordelen of de apparatuur te repareren is of niet.

-En – bovenal – of dat het waard is gezien de leeftijd en status.

-Bij een GO volgt de visuele inspectie en richt je je eerst op de het voeding deel. Daarna volgen de losse secties van de unit.

-Vele metingen en tests volgen.

-Als er duidelijk is wat er mis is en welke onderdelen er defect zijn, begint de zoektocht naar deze onderdelen.

Bij een apparaat van – in dit geval – meer dan 50 jaar oud is dat een grote uitdaging.

Vele onderdelen worden niet meer gemaakt en/of zijn van het unobtainium soort, dus niet meer verkrijgbaar.

-Dan begint de volgende zoektocht: die naar equivalenten.

Als de onderdelen binnen zijn begint het vervangen. 

Het voordeel van oude apparatuur: het zijn vaak onderdelen die zgn. trough-hole zijn gemonteerd op de elektronica printplaat, dus makkelijk te vervangen.

Een bijkomende nadeel is dat dit soort apparaten uit die tijd ongelofelijk onhandig in elkaar gezet zijn, reparatie-technisch gezien.

Voorzichtig doorzetten helpt.

De eindsprint is de test fase met uiteindelijk de blijde boodschap naar de klant toe: ‘Hij doet het weer!’

En hoe verliep dat bij dit apparaat?

Opgesomd: een lichtelijk frustrerend project met een goed einde.

Het is zo’n reparatie waarbij je uit voorzorg de ramen van de technische dienst open zet, want als de frustraties te hoog oplopen en het apparaat zijn eerst vliegles krijgt, wil je niet dat het door het glas heen vliegt. Zonde van het glas.

De opbouw:

Prachtig om te zien, maar een beetje hobbybob op een zolderkamer in elkaar gezet.

Elektronisch gezien een mooi ontwerp, maar zeer gevoelig qua mechanica.

Intern:

-Half open 230 VAC voeding…oops.

-Reed-relais (luchtdicht verpakte, magnetische schakelaars) zorgen voor alle schakelfuncties via FET transistoren.

Ze worden bediend door magneten die aan een stukje zachtboord onder de schuiven zijn bevestigd.

Fijn, want deze schakelaars hebben nooit last van stof of andere invloeden vanbuiten af.

Onhandig omdat de afstand relais/magneet erg kritisch is.

En frustrerend omdat de bovenplaat (gemaakt van een paar lagen tegen elkaar gelijmd perspex) met de schuiven gemonteerd moet zijn, anders doet geen enkele schakelaar het en is er geen geluid. Dus in werkende staat componenten testen is onmogelijk.

Oplossing: met losse, kleine magneetjes een aantal schakelaars op ‘aan’ zetten.

Wat was er kapot?

-Een aantal transistoren.

-Mechanische instabiel.

-Veel vuil onder de schuiven die liepen daardoor stroef.

-Krakende faders.

Aansluitingen:

Verschillende DIN chassis delen door elkaar: DIN8, DIN7 en DIN5.

Allemaal niet op norm. Een eigen aansluit verzinsel van Lecson.

En slecht afgeschermde verbindingen.

En de DIN8 was de exotische, zeer slecht verkrijgbare 262 graden versie.

DIN, je kent ze wel van vroeger. Nu nog steeds gebruikt in de 5-pin uitvoeringen voor MIDI verbindingen.

Zie daar de uitdaging om verloop kabels naar moderne aansluitingen (cinch) te maken en daar onderdelen voor te vinden.

Gelukt?

Ja, de voorversterker draait weer.

En de verloop kabels zijn door mij custom-made gefabriceerd.

Inclusief die voor tussen deze AC1 voorversterker en de bijbehorende AP1 eindversterker (zie volgende blog).

Conclusie:

Leuk, en zeer uitdagend project. Maar soms even een dag aan de kant gelegd door de frustraties en onmogelijke manier van repareren.

Volgende keer weer?

Ja, kom maar op! Haha.